Dit jaar heb ik het EK samen met Eleen gevaren. Dit was de 2de keer samen in de sharpie tijdens wedstrijden. De vorige keer was 5 jaar eerder in Portugal. Onderweg naar Duitsland werd ik nog wel opgebeld door Ronald of hij nog kon bemannen. Dit aanbod werd echter door Eleen terzijde gelegd omdat zij zich nu al helemaal geestelijk had voorbereid om het EK te zeilen.
Met een opkomst van 58 boten was er echt spraken van een groot veld. Sinds het EK op het Amstelmeer heb ik niet meer met zoveel boten gelijk gestart.
De oefenwedstrijd begonnen we gelijk goed met een 22ste plek. Door het lichte weer scheelde het een stuk dat Eleen ongeveer 50 kg lichter is dan Leo. Tijdens de eerste wedstrijd begon het echter wat harder te waaien. Door het zeil wat meer op de hardweerstand te zetten konden we toch aardig meekomen. De volgende wedstrijden was er verder sprake van een matige (tot soms geen) wind.
De samenwerking aan boord ging echter steeds beter. Telkens wisten we rond de 30ste plek te zeilen. De 2 wedstrijden die afgebroken werden lagen we zelfs rond plek 15 op het moment van staken.
Na de 2de afbreking van de 8ste wedstrijd kwam het moedergevoel van Eleen sterk naar boven waardoor wij naar onze kinderen gingen in plaats van nog een keer rond 17.00 uur te starten.
De laatste wedstrijd ging het zelfs serieus waaien. Tijdens deze wedstrijd heeft de gaffel (die toch al erg flexibel was) het begeven. In het laatse kruisrak was het achterlijk enorm aan het klapperen omdat de gaffel te slap was geworden waardoor ik geen spanning meer op het achterlijk kon zetten.
Totaal zijn wij 36ste geworden met een gelijk aantal punten aan Flip die 35ste werd.
Eleen was zelf zo enthousiast dat zij ook wel vaker mee wil zeilen. Dus de rest van de vloot is gewaardschuwd.